Dag 6, dinsdag 28 juli: Weergoden, bedankt!

[Pablo:] Vandaag hadden we veel te bewijzen. Gisteren redeneerden we namelijk dat het verstandiger zou zijn om er een ‘kort’ dagje van te maken en in Nájera te stoppen, omdat een heuvel beklimmen om 2 uur ’s middags uitputtend en zelfs gezondheidshalve onverantwoord zou zijn – die klim zouden we beter later kunnen aanpakken. De proof of the pudding zit dus in de prestatie van vandaag.

Om 6 uur gaat de wekker. We zijn vermoeid en geven ons nog 20 minuten. Daarna lukt het beter en we staan op. Koude douche; aankleden; tassen maken; de deur uit: routine. Om 7 uur zitten we op de fiets. Door de kaart nauwkeurig te bestuderen vinden we een alternatieve route die de gevreesde heuvel naar San Millan de los Cogollos vermijdt. We komen snel op een bloedmooie weg door Riojaanse wijngaarden. Er is verder helemaal niemand op straat, behalve een paar pelgrims, inclusief twee die we gisteren zagen in het lunch-restaurant.

Om 9 uur zijn we in Santo Domingo de la Calzada, een charmant dorpje vernoemd naar een priester die zich heeft ingespannen om pelgrims te beschermen op de Camino. We nemen een café con leche, een halve croissant en delen een pincho de tortilla. Heerlijk.

We trappen door. De weg leidt ons door zonnebloemvelden en slaperige dorpjes. In Belorado drinken we een kop koffie en wat water. Na een vervelend stuk over een drukke weg met veel vrachtverkeer komen we al gauw op een heerlijk rustig geasfalteerd weggetje, met links en rechts eindeloze graanvelden.

Onderweg bespreken we de geschiedenis van de zuilen in Nederland. Ofwel, hoe omroepen, kranten, stichtingen, politieke partijen en tv gidsen de bevolking in aparte groepen langs elkaar lieten leven. Ik heb veel vragen. Hoe kon het dat de Volkskrant vroeger katholiek was en tegenwoordig alleen maar linksig is? Waarom zijn de zuilen verdwenen? Hoe ging het er in het ouderlijk huis te Bilthoven aan toe? We bespreken ook hoe een goede priester van cruciaal belang is om gelovigen aan de kerk te binden. Pastor Oostvogel zou hier zodanig in geslaagd zijn dat een (aanstaande) prinses hem vroeg haar huwelijk in te zegenen. Interessant.

In Villaescusa spreek ik in het barretje lokale mensen aan, die gezellig vertellen over de tradities van het dorp tijdens hun feest op 2 juni. Ze zeggen ook dat we het dorpje van San Juan de Ortega niet mogen missen, want anders doe je niet echt de Camino, vinden zij. Eén van de mannen vertelt verder dat zijn dochter in Leiden studeert. Slimme meid! Had ik in dit dorpje niet verwacht.

Als het weer zo blijft, zeggen ze, halen we Burgos vandaag zeker. Ze hebben gelijk. Het weer was zonder twijfel het grote succes-element van onze tocht van vanochtend. Een dun laagje wolken waakt al sinds zonsopkomst over ons, en maakt de klimmetjes mild en de kilometers kort. We zorgen ervoor om niet op onze lauweren te rusten en trappen door naar San Juan, waar inderdaad een briljante kerk in the middle of nowhere is opgericht. De tempel is gebouwd door San Juan, een leerling van die Santo Domingo van daarnet, die net als zijn leraar zijn leven heeft gewijd aan de verbetering van de Camino. Hij liet ook bruggen bouwen en wegen verbeteren – waardoor hij tot beschermheilige der ingenieurs werd uitgeroepen, aldus club Villaescusa.

Nu breekt de zon door de wolken heen. Het is al 1 uur, terwijl de weersvoorspelling maar tot 11u wolken had beloofd. We kunnen dus niet klagen. Het is wel meteen een stuk pittiger fietsen, het vereist een hogere inspanning. Volgens Oma zou dit een grotere voldoening moeten opleveren, wat zeker waar is, maar voldoening zonder enige inspanning lijkt ons onmogelijk.

Na een heerlijke afdaling langs Arlanzón komen we aan in Ibeas de Juarros, waar we besluiten te lunchen om zo de hitte te ontsnappen en om geen menu del dia te missen. Het is inmiddels 3 uur en we hebben 98 km achter de rug. De lunch is prima – vooral de met paprika gevulde heek is erg lekker –  maar geen culinair toppunt. De prijs valt daarentegen ontzettend mee – voor 54 euro krijgen we allebei drie gangen, een fles 2015 Protos Crianza, 4 koffietjes en twee flessen mineraalwater. Pas mal du tout!

De laatste 14 km naar Burgos fietsen makkelijk op een volle maag, en we genieten van het vrij liggende fietspad dat ons Burgos inleidt. We nemen een douche in het hotel bij de Plaza Mayor en bezoeken de kathedraal van Burgos – een Gotisch prachtstuk uit de 13de eeuw. Men zegt dat het de mooiste kathedraal van Spanje is. Daarna nemen we een biertje zodat ik dit kan schrijven en Pap wat kan werken. 

's Avonds nemen we nog een stukje morcilla (bloedworst) met een glaasje Ribeira del Duero in Café Poncha. 

 We hebben 117 km gefietst vandaag. Het weer hielp weliswaar ontzettend mee, maar het weer trapt niet naar Burgos, dat moet je zelf doen. Daar zijn we trots op. Nu slapen!

Statistieken:

Nájera-Burgos: 117,66 km
Effectieve reistijd: 6:51 h
Gem. snelheid: 17,10 km/h
Topsnelheid: 52,50 km/h
Totaal afgelegde afstand: 501,34 km


























Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dag 11, zondag 2 augustus: heuvel op, heuvel af

Afbeelding
[Steven:] Zoals elke dag horen we al vroeg gerommel in het hotel: de wandelende pelgrims maken aanstalten om hun pad richting Santiago te hernemen. We draaien ons nog eens om, en worden wakker als de wekker om 7 uur afgaat. Nu we met Carlien een bezemwagen hebben, dient zich de vraag aan of we onze bagage door haar zullen laten meenemen, of dat we die gewoon zelf op de fiets zullen blijven dragen. Ik twijfel – waarom zouden we niet gebruik maken van deze luxe transportmogelijkheid, zodat we lekker licht kunnen fietsen? – maar Pablo is resoluut: hij heeft de bagage al tien dagen zelf gedragen, de laatste twee dagen zal hij dat zelf ook doen. Ik ben solidair, en doe het daarom ook, maar vraag me wel een beetje af wat we eigenlijk met deze actie willen bewijzen. Op eigen kracht fietsen lijkt me het belangrijkst. We beginnen onze fietstocht straf, met twee colletjes op 1300 en 1335 meter (met daartussen een flinke ‘kuil’). Het is mistig en koud, slechts 11 graden. We doen ons wind...
Meer lezen

Dag 8, donderdag 30 juli: rustdag in León

Afbeelding
[Pablo:] Hoe groter de inspanning, hoe rijker de beloning. Gisteren hebben we 155 km gefietst, en vandaag maken we er daarom een korte dag van – Leon ligt op een kleine 45 km van El Burgo Ranero, en het lijkt ons gepast om daar te slapen. Dat geeft ons namelijk de gelegenheid om tijd apart te zetten voor musea, cultuur, monumenten … Een positieve afwisseling van de normale dagindeling die uit trappen, eten, slapen en blogschrijven bestaat. Bovendien voorspelt het weermannetje voor vandaag bijna tropische warmte – fietsen in zulke omstandigheden is ook minder aantrekkelijk. Beseffend dat de afstand die we vandaag af moeten leggen aanzienlijk korter is dan we gewend zijn, genieten we van een paar extra uurtjes slaap. We worden pas om halfnegen wakker en lopen om kwart over negen omlaag. Die acht uurtjes slaap blijken nodig te zijn, maar we blijven in een soort van verdufte, catatonische staat tot we in Mansilla de las Mulas een café con leche met een klein hojaldre (zoetigheidje) ...
Meer lezen

Dag 12, maandag 3 augustus: doel bereikt!

Afbeelding
[Pablo:] Onze laatste fietsdag begint rustiger dan we gewend zijn: pas om half negen bestellen we beneden in het hotel cafés con leche en delen we ons dagelijks croissantje. Er worden vandaag veel wolken voorspeld, en tot de lunch is er geen hitte (maar dan 25C+). Omdat er geen twijfel mogelijk is over onze eindbestemming kunnen we ook al een hotel regelen in Santiago. We bekijken een paar opties op Booking.com en Pap belt er eentje op om te reserveren. Een verblijf van twee nachten waar dan ook is bijzonder, maar in Santiago is het een des te rijkere beloning – dan hebben we de tijd om ons reisdoel te savoureren.   Het voelt heerlijk om weer op de fiets te zitten. Wat een ontzettende vrijheid beleef je meteen! Aan het einde van het drukke doorgangsdorpje Melide wijkt de route van Clemens af naar links, en plonzen we de bossen in. We zien rustig, fris, overweldigend groen. De vegetatie heeft werkelijk niets te maken met de boom- en dus schaduwloze steppes van Castilla, en we moete...
Meer lezen