Dag 1, donderdag 23 juli: de eerste kilometers naar Santiago!

[Steven] Vandaag de eerste fietsdag! We staan pas laat op, rond 9:45. We waren moe van de lange autoreis van gisteren, en ’s nachts werden we rond 6:00 wakker gemaakt door een wekker die eindeloos lang tevergeefs bij een van onze buren zijn werk probeerde te doen.

We douchen, verplaatsen de auto (van een parkeergarage naar de parking van het hotel), rekenen af en gaan dan een kop koffie drinken met uitzicht op de machtige Pyreneeën. Wat een leuke plaats is Pau, jammer dat we er niet langer kunnen blijven – een gevoel dat op deze reis vast vaker terug zal keren.

De tocht gaat eerst van Pau naar Oleron, een stuk van 31 km dat ons op de camino route moet brengen van Clemens Sweerman. Zodra we fietsen voelen we weer dat heerlijke gevoel van vrijheid. Fietsen is geweldig!

De weg naar Oleron is een drukke weg: veel vrachtwagens en auto’s rijden ons voorbij. Helaas is er geen vrijliggend fietspad – wat heeft Nederland dat toch goed op orde! – maar gelukkig is er wel enige ruimte voor ons. Toch blijft er een gevaarlijk element in zitten, en jammer dat we niet naast elkaar kunnen fietsen.

Onderweg doe ik nog een paar telefoontjes en e-mails voor mijn werk. De lidstaten moeten vandaag voor 18:00 instemmen met een beslissing over verandering van de ‘Rules of Procedure’ van Eurojust. Het lijkt kat-in-het-bakkie, maar volgens mijn collega in Brussel blijkt toch lastiger dan gedacht. Het is soms niet makkelijk om werk los te laten.

In Oleron nemen we voor lunch het dagmenu, een steak (faux-filet) met friet, een heerlijke Baskische taart / aardbeiensoep, en koffie toe. Totaal 31 euro, daar kan je niets van zeggen.

We willen onderdak regelen voor de nacht. Hoeveel kunnen we nog fietsen? De weg gaat flink omhoog nu, naar de Somport, op 1600 meter; we moeten niet te veel hooi op onze vork nemen. We besluiten voor Bidous te gaan. Pablo bestelt in dat dorp een hotelletje.

Op de route van Clemens rijden we voor het eerst weer op heerlijk rustige wegen, naast elkaar. Dat maakt de conversatie ook makkelijker. We genieten van de uitzichten, en van alle moois om ons heen: bomen, schapen, pompoenen, en zo veel meer.

Euvel: mijn fiets heeft sinds de nakijkbeurt in juni een hinderende tik. Ik weet niet waar het aan ligt, en zal er bij thuiskomst in Amsterdam naar moeten laten kijken. Waarom heb ik dit niet eerder bij de fietsenmaker ter sprake gebracht?  Note for self: controleer reparaties, en reclameer zo nodig meteen, althans tijdig, als er iets niet klopt (zie ook kleur DS).

De tocht blijkt minder zwaar dan gedacht. In Sarrance nemen we daarom de tijd om de kerk en het klooster te bekijken, erg indrukwekkend. Een jonge man geeft uitleg en verhaalt ook over de waterbron, die bijzonder water geeft waardoor volgens de overlevering mannen en dieren extra mooi en krachtig werden. We nemen er een paar gulzige slokken van.

In Bidous worden we verwelkomd door een zeer behulpzame en spraakzame hoteleigenares. De kamer is niet bijzonder, heeft geen raam, maar voldoet prima.  

We nemen een biertje, en bestellen dan in het plaatselijke restaurant een salade/calamares, zeeduivel en kaas. Allemaal zeer smakelijk. Elk één glas wijn erbij, wij moeten morgen nog flink trappen en de coronakilo’s moeten er echt af. Bij het afrekenen raakt Pablo in extase, want Jean Dujardin - van OSS117 - heeft een film opgenomen in deze bar. 

Ik bel met Carlien, Pablo appt zijn moeder, en dan gaan we slapen: morgen gaat de wekker om 7 uur.

Statistieken: 

Pau-Bidous 

Afgelegde afstand: 56,03 km

Effectieve rijtijd: 3:06

Gem. snelheid: 18 km/h

Max snelheid: 54,5 km/h