Dag 3, zaterdag 25 juli: Steven zit stuk

[Steven:] Vandaag maken we een omweg, omdat onze gids Clemens dat aanbeveelt: we gaan niet direct via de N240 richting het westen, maar we gaan allereerst door de bergen naar het klooster van San Juan de Peña, waar de oma van Pablo over verhaald heeft. De weg erheen gaat 400 meter omhoog maar is schitterend, en doet ons een beetje aan Toscane denken. Vervelend zijn wel de eindeloze motorrijders die over deze kronkelweg sjezen.   

We zien eerst het nieuwe klooster, waar we wat drinken en een half broodje ham nemen (heerlijk). Daarna gaan we naar het oude klooster, dat heel bijzonder ligt, onder een grote rots. We krijgen een rondleiding, en genieten vooral van de kapitelen (alweer!) in de kloostertuin.

Na het klooster gaat het kronkelend omlaag naar Santa Cruz. Na nog wat extra kilometers komen we weer bij de N240 aan en fietsen dan, onder de meedogenloze zon, naar Puente de la Reina de Jaca. Daar nemen we wat te drinken, maar als we besluiten om er ook wat te eten, blijkt de keuken inmiddels gesloten.

Onder de knetterende zon, en over verraderlijk gemene heuvels, rijden we daarom door naar Berdún. We hebben het beide helemaal gehad met de hitte – de teller staat inmiddels op 43 graden – en zoeken schaduw bij een café. Daar nemen we wat raciones en cola, en komen gelukkig wat bij.

Pablo regelt een pension in Yesa, dat is nog 33 kilometer fietsen. Dat moeten we kunnen halen. De eerste 15 kilometer gaan best goed - we praten heel gezellig onderweg, over alles - maar de laatste 18 kilometer zit ik helemaal stuk. Vroeger was ik altijd de sterkste in de eerste dagen, en nam Pablo de gele trui pas over op dag 4 of 5, maar nu word ik er al op dag 3 helemaal uit gereden. Hoe zou dat komen? De zon, warmte en Pyreneeën moeheid gelden immers voor ons beide. Mogelijke andere oorzaken:

1) Ik word oud (nu: 53, bijna 54)
2) Ik had bij de start van de reis een slechte conditie
3a) Ik heb de laatste jaren teveel heerlijke en gezellige wijntjes met Carlien gedronken
3b) De fles Enate 2016 van gisteren was geen goed idee
4) Ik heb slecht geslapen
5) Pablo is een held

Na enige afweging denk ik het volgende:

1) Kan ik niet veranderen
2) Kan ik nu niet meer veranderen
3a) Idem (maar heb er erg van genoten!)
3b) Klopt. Daar ga ik op letten.
4) Dat probeer ik te verbeteren
5) Dat is natuurlijk zo.

Uiteindelijk lijken de verbeterpunten niet talrijk. We bespreken de situatie en besluiten de moed erin te houden, we willen Santiago halen!

Bij het hotel nemen we wat hapjes – met lekker veel paprika en pepers! :-) – en praten met Carlien, die zeer enthousiast verhaalt over haar dag in Breda en het contact met Noortje en Jim. Dat zijn inderdaad erg leuke vrienden, ik hoop ze snel weer te zien. 

Nu slapen, morgen vroeg op, ik ga mijn leven beteren!

Statistieken: 

Jaca-Yesa (via San Juan de la Peña): 91,35 km
Effectieve rijtijd: 5:37
Gem. snelheid: 16,20 km/h
Max. snelheid: 60 km/h (!)
Totaal afgelegde afstand: 209,29 km











Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dag 11, zondag 2 augustus: heuvel op, heuvel af

Afbeelding
[Steven:] Zoals elke dag horen we al vroeg gerommel in het hotel: de wandelende pelgrims maken aanstalten om hun pad richting Santiago te hernemen. We draaien ons nog eens om, en worden wakker als de wekker om 7 uur afgaat. Nu we met Carlien een bezemwagen hebben, dient zich de vraag aan of we onze bagage door haar zullen laten meenemen, of dat we die gewoon zelf op de fiets zullen blijven dragen. Ik twijfel – waarom zouden we niet gebruik maken van deze luxe transportmogelijkheid, zodat we lekker licht kunnen fietsen? – maar Pablo is resoluut: hij heeft de bagage al tien dagen zelf gedragen, de laatste twee dagen zal hij dat zelf ook doen. Ik ben solidair, en doe het daarom ook, maar vraag me wel een beetje af wat we eigenlijk met deze actie willen bewijzen. Op eigen kracht fietsen lijkt me het belangrijkst. We beginnen onze fietstocht straf, met twee colletjes op 1300 en 1335 meter (met daartussen een flinke ‘kuil’). Het is mistig en koud, slechts 11 graden. We doen ons wind...
Meer lezen

Dag 8, donderdag 30 juli: rustdag in León

Afbeelding
[Pablo:] Hoe groter de inspanning, hoe rijker de beloning. Gisteren hebben we 155 km gefietst, en vandaag maken we er daarom een korte dag van – Leon ligt op een kleine 45 km van El Burgo Ranero, en het lijkt ons gepast om daar te slapen. Dat geeft ons namelijk de gelegenheid om tijd apart te zetten voor musea, cultuur, monumenten … Een positieve afwisseling van de normale dagindeling die uit trappen, eten, slapen en blogschrijven bestaat. Bovendien voorspelt het weermannetje voor vandaag bijna tropische warmte – fietsen in zulke omstandigheden is ook minder aantrekkelijk. Beseffend dat de afstand die we vandaag af moeten leggen aanzienlijk korter is dan we gewend zijn, genieten we van een paar extra uurtjes slaap. We worden pas om halfnegen wakker en lopen om kwart over negen omlaag. Die acht uurtjes slaap blijken nodig te zijn, maar we blijven in een soort van verdufte, catatonische staat tot we in Mansilla de las Mulas een café con leche met een klein hojaldre (zoetigheidje) ...
Meer lezen

Dag 12, maandag 3 augustus: doel bereikt!

Afbeelding
[Pablo:] Onze laatste fietsdag begint rustiger dan we gewend zijn: pas om half negen bestellen we beneden in het hotel cafés con leche en delen we ons dagelijks croissantje. Er worden vandaag veel wolken voorspeld, en tot de lunch is er geen hitte (maar dan 25C+). Omdat er geen twijfel mogelijk is over onze eindbestemming kunnen we ook al een hotel regelen in Santiago. We bekijken een paar opties op Booking.com en Pap belt er eentje op om te reserveren. Een verblijf van twee nachten waar dan ook is bijzonder, maar in Santiago is het een des te rijkere beloning – dan hebben we de tijd om ons reisdoel te savoureren.   Het voelt heerlijk om weer op de fiets te zitten. Wat een ontzettende vrijheid beleef je meteen! Aan het einde van het drukke doorgangsdorpje Melide wijkt de route van Clemens af naar links, en plonzen we de bossen in. We zien rustig, fris, overweldigend groen. De vegetatie heeft werkelijk niets te maken met de boom- en dus schaduwloze steppes van Castilla, en we moete...
Meer lezen